Na twee weken alleen maar nieuws over Mom. Toch maar weer eens een echt blog neerpennen. Met Mom gaat alles trouwens nog wel steeds goed, ze krijgt alweer een grote mond. En kroop vlak voor ik weg ging voorzichtig de veranda op, om de buurt in de gaten te houden. Ik schat dat ze over twee weken alweer als vanouds rond zal scharrelen. En iedereen weer zoals gewoonlijk heen en weer commanderen. Iets dat natuurlijk ook een van de redenen is dat ik zo graag af en toe ga werken…….
Geestelijk is Mom gelukkig ook al aardig over de abortus heen. Al baalt ze er wel van dat we nu geen “dragon kindje” zullen hebben. Want dat was het ultieme doel van mijn schat. Een kindje geboren in het jaar van de Dragon. Waardoor dit kind ongelofelijk veel geluk zal hebben. Gelukkig hebben we al twee heerlijke lieverds. Die de pijn van dit verlies een heel stuk verzachten.
Ik ben ook blij dat ik thuis geweest ben vooral gezien de reactie van Mom. Het deed mijn schat duidelijk ontzettend goed om haar “Padei” op bezoek in het ziekenhuis te krijgen. En ik denk heel stiekem dat ze dankzij mijn thuiskomst veel sneller beter werd. Nu ze wist dat ze nergens meer aan hoefde te denken. Omdat haar “Padei” verder overal voor zou zorgen.
Het klinkt misschien een beetje gek. Maar we waren de eerste dagen nadat ze weer thuis was. Gewoon een beetje opnieuw verliefd. Ik was onwijs blij dat het goed met haar ging, en zij was gelukkig dat ik voor haar naar huis was gekomen. Het was echt net of we elkaar opnieuw ontdekt hadden.
Ik had dan ook eigenlijk best nog een week of twee willen blijven hangen thuis. Maar helaas Papa moest toch weer centjes gaan verdienen!
We zijn tenslotte hele bergen verplichtingen aan gegaan, die we na moeten komen. En het weekje naar huis heeft al weer zat gekost.
Dus eerst weer 2 dagen in Phnom Penh doelloos rond hangen voor dat geile visa. Al is het aan de ene kant niet altijd verkeerd om even een dag totale rust te hebben voor het vertrek. Maar toch zit ik liever lekker bij mijn schatten tussen de herrie.
Dan hoef ik namelijk ook niet van die onzinnige dingen aan te horen van toeristen. Die mijn tenen soms spontaan uit mijn slippers doen krullen.
Ik zat namelijk rustig om een uur of 6:00 aan mijn biertje toen er een Amerikaans gezelschap aan het tafeltje naast mij neerstreek. Het is natuurlijk niet netjes om af te luisteren, maar het volgende verhaal werd zo luid de ether ingejaagd. Dat ik eigenlijk geen keus had.
De Amerikanen bespraken wat hun favoriete vakantie landen waren. Totdat een van hun als volgt begon;
Ik vind Turkije een geweldig land om op vakantie te gaan, fantastisch eten en zulke leuke mensen!
“Waar ben je geweest in Turkije?”
Oh alleen in Istanbul, wat een prachtige stad!
“Heb je die en die moskeeën gezien en ben je in de oude stad geweest?”
Nee we hadden net tijd genoeg voor een diner tijdens onze tussenstop van 6 uur in Istanbul…..
Doe mij effe een teiltje! Het blijven verdomme toch doorsnee onbenullen die Amerikanen!
Een tussenstop van 6 uur, dus die gozert is precies hooguit 2 uur in Istanbul geweest………….? Maar hij vind Turkije toch zo een geweldig land om op vakantie te gaan…..
De volgende dag werd het effe 23 uur afzien. En hupsakee! Ik was weer in Pyatigorsk.
Nou ja hupsakee…….. Ik heb het Taxi systeem op het vliegveld nu dan wel door! Kaartje kopen in de vertrekhal waar ergens in een hoekje een juffrouw verdekt op staat gesteld. Hierna met kaartje naar de officiele taxi’s die staan te wachten. En dan normaal gesproken hupsakee! Naar het hotel!
Natuurlijk niet met mijn taxi, omdat de de lul halverwege stil stond vanwege geen benzine……..Zodat we 20 minuten moesten wachten op hulp. Godverder,degodverder, @#$%%^&**
Maar goed ik ben weer terug, en vrolijk aan het werk. Nu het met Mom weer helemaal in orde komt.
Anderhalve week geleden zat ik tenslotte nog een potje te janken op mijn kamer van machteloosheid. Want op zo’n moment is mijn wereldbaan plotseling de grootste kutbaan die je kan hebben. Omdat je zo’n godsgruwelijk eind van huis zit.
Gelukkig is dit sowieso het laatste tripje naar Rusland voorlopig. Op 1 juli een nieuw project in Zuid-Korea. Dat ligt fijn een heel stuk dichterbij!
Ik was trouwens net van plan om te gaan stoppen met roken, vlak voor Mom verleden week belde… Nou daar is de afgelopen week natuurlijk niets van gekomen……
Maar serieus….Mom is gestopt met roken in het Ziekenhuis. Dus die is al anderhalve week rookvrij.
Terwijl deze jongen Zaterdagmorgen vroeg om vijf uur ook zijn laatste peuk uitgedrukte op het vliegveld van Phnom Penh. Nu maar hopen dat we beide sterk blijven zodat onze kindjes ook rookvrij kunnen opgroeien. Vrienden kunnen trouwens gerust zijn, we worden heus geen anti-rook fanatici! Je mag bij ons gewoon altijd roken…….
Had ik een poosje terug nog gezegd dat seks goed verkoopt op mijn blog. En dat plaatjes van lekkere vrouwen mijn kijkcijfers flink opkrikte.
Is dat helemaal nul komma nul, vergeleken met “Slecht Nieuws”
Want “Slecht Nieuws” is de absolute topper! Ik ben serieus ontroerd door de ongelofelijke grote aantallen reacties waarin jullie je medeleven hebben getoond. Of was het toch Mom’s sexy foto die het deed…….?
Tot volgende week!
Daswiedanja!





